Nieuwste onderwerp

Haast

Haast is nergens zo zichtbaar als op de trap naar de fietsenstalling. Je ziet het aan gespannen mensen die velletjes van hun lippen trekken, meisjes die hun panty’s te hard optrekken en er vrijwel ongemerkt ladders in maken, jongens waarvan de broek afzakt. Haast is lelijk.

Iemand rent met zijn fiets langs hem. Zijn achterband zit niet in de daarvoor bestemde geul. De fiets stuitert steeds sneller naar beneden. Aan de andere kant loopt een jongen met wijde kleren. Hij gaat zo langzaam dat de mensen achter hem hun wenkbrauwen fronsen en zuchten slaken. Een meisje op heel hoge hakken zet heel snelle kleine stapjes.

Hij heeft geen haast. Haast begrijpt hij niet. Hij vindt het moeilijk naar mensen te kijken die haast hebben. Het lijkt wel alsof ze alles vergeten, alsof ze vergeten dat ze zich normaalgesproken aanpassen aan de mensen om hen heen. Haast in de fietsenstalling kun je ruiken. Het ruikt vaag naar pindakaas. Mensen met haast zijn hetzelfde als mensen die huilen. Of mensen die praten over hoe ze hun begrafenis willen.

Toen hij zes was vroeg hij verkering aan het meisje dat naast hem zat in de klas. Ze zei ja en sindsdien had hij zich niet meer bezig gehouden met de mensen om hem heen.
Zij was de enige die bij hem langskwam. Eén keer in de week. Dan zoenden ze elkaar en gingen ze met elkaar naar bed. Plichtstatig vertelden ze elkaar hoe het met ze ging. Daarna ging ze weer weg. Als je je niet met anderen bezig hoeft te houden heb je ook nooit haast. Dan heb je geen zweetdruppels op je bovenlip, geen fietsbanden die langzaam een knik beginnen te vertonen, geen gefronste wenkbrauwen. Als je geen haast hebt, is er ook niets lelijk.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden