Nieuwste onderwerp

Sigarettenpeuken

Vandaag was hij opvallend veel sigarettenpeuken met rode lippenstift tegengekomen. ’s Morgens was het begonnen, toen hij, met in de ene hand een banaan en in de andere zijn ochtendkrant naar zijn auto liep. Een helderrode afdruk op een sigarettenpeuk, duidelijk afkomstig van net gestifte, volle lippen.
Alsof hij een nieuw woord had geleerd, was hij die sigaretten de hele dag tegen blijven komen. Het waren uitdagende sigarettenpeuken, netjes opgerookt tot de rand van het filter, achteloos weggesmeten maar toch op precies de goede plek op de stoep terechtgekomen. Vaak net op een groenig bemoste rand tussen twee stoeptegels. Ze lagen daar alsof je ze mocht oprapen. Sigarettenpeuken met rode lippenstift erop vond hij het mooiste wat er was.

Al de hele dag had hij een onbestemd gevoel. Alsof hij ergens iets belangrijks had laten liggen. Of alsof er een klein stukje, met roze bloemetjes bedrukt wc-papier uit zijn broek stak en dat iedereen het zag. Alsof hij een deur had dichtgetrokken maar de sleutels nog binnenlagen. Hij voelde zich onrustig. En dat allemaal door sigarettenpeuken.

Ze deden hem denken aan vrouwen van vroeger. Strenge leraressen die de sigaretten met een snel gebaar weggooiden als ze betrapt werden door leerlingen, filmsterren die hij na het bioscoopbezoek koortsachtig probeerde terug te halen in zijn bed. Sigarettenpeuken waren verbonden aan de voorbijgangers in zijn herinneringen.

Vandaag was hij de voorbijganger geweest. De vrouwen waren weg, het enige wat ze hadden achtergelaten waren sigarettenpeuken.
De mooie vrouwen waren altijd al weg. Hij besloot nooit meer naar de grond te kijken

« terug naar blog

One response to “Sigarettenpeuken”

  1. Charlot

    Hee Djoeke,
    ik wist dat je mooi kon schrijven, maar zo goed?!
    Alleen dit kleine stukje is al super vet!
    Ga er asjeblieft mee door!!

    Liefs Charlot.

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden