Nieuwste onderwerp

Kat (1)

Niemand had de buurvrouw verteld dat de kat dood was.

Toen we dat beseften was het alsof we allemaal voor ons leven gingen rennen. De klok tikte ineens sneller. En alle auto’s reden alsnog voorbij.
Hoeveel dagen is ze al de kat aan het roepen, vroegen we ons af. Toen we weg waren gegaan was het net voorjaar. Nu was het hoogzomer.

En we konden niet zo gemakkelijk terug. We stelden ons voor hoe de buurvrouw de kat riep. En hoe de kat niet kwam. Nooit meer zou komen.

Hoe ze de plantjes dan maar water gaf. De buurvrouw was van het type dat gewoontes niet zo snel meer afleert. Ze hing de sokken en onderbroeken van haar zoon altijd buiten aan een draadje. Alsof ze was vergeten dat ze een droger had. En haar zoon ook.
En als wij op vakantie gingen gaf zij de planten water en de kat eten. Zo deden we dat al vanaf het begin. We hoefden alleen maar te zeggen dat we op vakantie gingen.

Het verschil was dat nu de kat dood was.

Het was natuurlijk niet het enige probleem maar het was wel iets waar we de rest van onze problemen aan konden ophangen. Waardoor iedereen nog vaker tegen elkaar zei dat we geld nodig hadden. Of een vriendelijke lifter. Waardoor we nog vaker probeerden te bedenken op welk moment het allemaal fout was gegaan. Er waren tassen gestolen, dat was één ding. Mensen hadden het nodig gevonden kruislings met elkaar naar bed te gaan. Elkaar met de nek aan te kijken. Weg te gaan.

Dat was ook iets. En het hielp geen zier om het te bedenken. Het enige wat hielp was de godganse dag met je duim omhoog bij een snelweg staan. Om de beurt en de rest zat de hele tijd achter een stuk beton wat naar pis rook. Herinneringen op te halen aan vroeger. Soms aan de kat. Vaker aan de buurvrouw.

We wasten ons met een blokje zeep wat we hadden gekocht voor de buurvrouw. Normaal gaven we twee stukken zeep.
Maar alles was nu toch al anders.

En we waren voorlopig nog niet thuis.

« terug naar blog

One response to “Kat (1)”

  1. Lennart & Maikel

    Hi Djoeke,
    Ergens voor ons een punt van herkenning als een soort déjà vu…..
    knap hoor om dat bij ons op te wekken met zoveel mooie woorden in treffende zinnen.
    Bye,
    Lennart & Maikel

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden