Nieuwste onderwerp

Gracht

‘Het is al de vijfde in twee weken,’ zegt de man. Zijn gezicht staat ernstig. Hij draait een krantenpagina in mijn richting en wijst op de kop. ‘De vijfde,’ herhaalt hij. ‘In twee weken.’

Even is het stil. ‘De eerste heb ik alleen maar gezien,’ zegt hij. ‘Het was schafttijd en ik liep een rondje.’ Met zijn vingers tekent hij een rondje in de lucht, alsof hij wil bewijzen dat hij een doel had gehad tijdens zijn schafttijd. Hij liep niet zomaar: hij liep een rondje. ‘Ik werk bij Stadsdeel Centrum, zie je.’

Hij kijkt me aan. ‘O,’ zeg ik. ‘Wat leuk.’

Ik geloof dat ik het meen.

‘Ja,’ zegt de man .‘Heel de prinsengracht was afgezet, met allemaal roodwitte linten. Er stonden allemaal mannen met pakken en van die grote zwarte brillen.’ Ik probeer het me voor te stellen. De prinsengracht afgezet met twee verschillende linten: een roodwit lint, en een lint van mannen in pakken met zwarte brillen.

‘Ze hijsen ze altijd op in een mandje,’ vertelt hij. ‘Soms liggen ze er al twee maanden in.’ Hij grijnst even. ‘Dan herken je ze niet meer zo hoor,’ voegt hij eraan toe.
‘De tweede keer was ik zelf aan het werk.’ Nu is het hem menens, zie ik. ‘Is toch even schrikken hoor, meestal haal je alleen fietsen naar boven weet je. Maar je moet het zo zien: het is ook een nieuwe ervaring.’

Ik onderbreek hem. ‘Waarom vallen al die mensen in de gracht,’ vraag ik. Hij denkt even na. ‘Ze zien het niet meer zitten,’ zegt hij. ‘Of ze moeten plassen en iemand duwt ze.’
Hij zwijgt alsof hij wil zeggen ‘kies maar. Eén van de twee.’
Daarna zegt hij: ‘wel een goede vraag, eigenlijk.’

‘Bedankt,’ zeg ik.

‘Ja,’ zegt hij. ‘Als je er zelf ervaring mee hebt blijf je het toch een beetje volgen.’ Hij draait de krantenkop weer naar me toe. Ik knik. Hij kijkt naar een mevrouw die verderop zit. ‘MAN VINDT DOOD IN GRACHT’ leest hij voor terwijl hij wacht op haar reactie.

Ze zwijgt. Hij zwijgt terug en wacht. Er hangt een stilte die tegen de mevrouw zegt dat ze moet antwoorden. Een verwachtingsvolle stilte. ‘Gezellig hier,’ zegt ze.

Ik glimlach verontschuldigend.

‘Ik ga weer,’ zegt de man. ‘Dag,’ zeg ik.  ‘Ik vond het een leuk gesprek,’ zegt hij verlegen. ‘Het ging ergens over en zo. Misschien zouden we vrienden kunnen worden. Mag ik misschien je nummer?’

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden