Nieuwste onderwerp

Spataderen

Ze droeg haar spataderen met verve, die mevrouw op het museumplein in Amsterdam. Ze had haar witte, gepermanente haren net losgegooid, en haar gebloemde rok opgetrokken. Wulps deelde ze een knipoog uit aan een voorbijlopende zwerver, -zo één die normaliter allesbehalve subtiel zijn kruis betast als je langsloopt, iets wat hij na haar knipoog schuchter naliet.-

‘Mag ik een vuurtje,’ vroeg ze. Haar lippen trilden als haar vingers, haar grijswitte haren schudde ze flamboyant achterover. Ik verstond haar niet. De muziek stond hard. De muziek was slecht maar de oude mevrouw waarmee ik nu al een tijdje een soort conversatie deelde lachte en zwierde erop. Ze zag zelf niet dat ze de enige was. Of misschien zag ze het ook wel. Het kon haar waarschijnlijk weinig schelen.

‘Ik heb pijn aan mijn voeten,’ schreeuwde ze. Ik had haar nog steeds geen vuurtje gegeven. Ik vroeg me af of ik haar de eerste keer goed had verstaan. Ze zei nu in elk geval iets heel anders. Iets over haar voeten.

Ik keek haar niet begrijpend aan. Ze danste van me vandaan. ‘Laat maar,’ gebaarde ze. Ze gebaarde het op een manier, dat het leek alsof ze dagelijks dingen gebaarde naar mensen die ze niet kende terwijl er een slecht Hollands bandje speelde. Maar ik denk dat het niet zo was. Ik denk dat het haar kleinzoon was die gitaar speelde in de band. Of drum, of misschien was haar kleinzoon gewoon de licht- en geluidtechnicus.

Ik stond daar maar. Ik vond de band niet leuk. En het regende. Gelukkig was er die mevrouw met haar spataderen. Ze maakte alles goed.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden