Nieuwste onderwerp

Student

Met sommige dingen hou je geen rekening. Dat je je enkel verzwikt op vakantie bijvoorbeeld. Of dat je allergisch kunt zijn voor lego.
Pas als het je dan gebeurt, besef je hoe voor de hand liggend het eigenlijk is. Omdat je bijvoorbeeld altijd je enkel verzwikt. Of omdat je ook al allergisch was voor andere plastic dingen.

Mijn grote droom was altijd al om te studeren. ‘Nu word je eindelijk een Student,’ zeiden mijn vrienden al vanaf het begin van dit jaar. Ze zeiden het met een hoofdletter. Mijn vrienden zijn allemaal al jaren student. Ik keek tegen ze op. Ze lazen dikke boeken met moeilijke Engelse namen, en ze schreven papers en ze dronken ‘bijzondere bieren’ in exclusieve kroegen alsof ze gewoon even naar de bakker gingen. Al jaren wachtte ik op de dag waarop ik de exotische wereld van de colleges, de hoogleraren en de tentamens binnen mocht.

Maar met sommige dingen hou je geen rekening. Dat er bijvoorbeeld rode stoplichten zijn, en kruispunten en trams. En dat iedereen lijkt te weten hoe je je daar doorheen moet manoeuvreren behalve jij.
Dat er eindeloze stapels formulieren en incasso’s zijn waardoor die exclusieve bieren nog niet in de verste verte binnen de marge van je portemonnee passen. Dat de weg in een nieuwe stad veel ingewikkelder is als hij eruit zag op de kaart in je ‘wegwijs in amsterdam-boekje.’

Terwijl je natregent voer je een gesprek met een studiegenoot over zijn vakantie naar chersonissos, en zijn voorliefde voor iets dat hij ‘deep house’ noemt en waar je nog nooit van hebt gehoord. Zo kom je dan de deceptie binnen van iets waarvan iedereen zegt dat het de eerste dag van de rest van je leven is.

‘Dit is de leukste tijd van je leven,’ zegt de rector magnificus die voor de gelegenheid een toga heeft aangetrokken. ‘Je zult nooit meer zo gelukkig zijn,’ zegt de wethouder van onderwijs, nadat hij heeft verteld over zijn eerste studiedag, waarop hij een bloedmooi meisje achterop naar huis fietste in het zachte schijnsel van lantaarnpalen.

En dan kijk je om je heen naar al die duizenden anderen. Al die anderen die tegen beter weten in net een exclusief biertje hebben gedronken. En die ook dat grote engelse boek hebben besteld. Al die mensen op de eerste dag van hun zo gelukkige, toffe en hippe leven, terwijl ze met bedrukte gezichten heel hard naar de rector magnificus en de wethouder zitten te knikken. En waar je geen rekening mee had gehouden is dat al die mensen dat biertje eigenlijk ook niet konden betalen, en dat ze de titel van dat grote Engelse boek ook niet begrijpen , en dat ze zich allemaal, net als jij, stiekem heel alleen en verdwaald voelen.

« terug naar blog

2 responses to “Student”

  1. Kiza

    Fantastisch beschreven en geschreven Djoeke. Je bent een columnist van hart en nieren.

    Je scholier-vriend.

  2. Sanne Berghout

    Je kunt je wel alleen voelen, maar er zijn veel mensen, die van je houden.
    Oma Sanne

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden