Nieuwste onderwerp

Realiteit

Toen hij wakker werd zat zijn mond vol bloed. Een funky beginzin, dacht hij nog, ware het niet dat het de pure realiteit was. Realiteit moet niet de moeite van het beschrijven waard zijn.
Hij dacht dat het speeksel was, overtollig speeksel, maar toen hij het uitspuugde was het rood. Zo voelt dat dus, dacht hij. Om wakker te worden met een mond vol bloed.
Op zijn rechterwenkbrauw zat een grote schram. En zijn linkerpols was dik.
Nadat hij de zaken op een rijtje had gezet (er was een nacht geweest, en nu had hij pijn) besloot hij te gaan. Hij trok zijn lievelingsbroek aan. Het was een lichtblauwe spijkerbroek met op de knieën heel veel stiksel. Het was de broek die aan elkaar hing van het stiksel van de Turkse kleermaker. ‘Koop toch een nieuwe broek,’ had de kleermaker eens gezegd. ‘Ik ben deze broek nu beu.’
Hij had de kleermaker zwijgend aangekeken. Dat was zijn handelsmerk: mensen zwijgend aankijken.
Op straat was het alsof het nooit nacht was geweest. De wilgen waren gesnoeid. De mensen liepen nog even kwiek achter hun rollators en hun kinderwagens. Als ze hem zagen stokte hun gesprek even. Een moeder trok haar kind bij hem vandaan toen hij langsliep. Hij keek haar zwijgend aan. Een mevrouw reikte hem een pleister aan. ‘Je ziet er gehavend uit, jongen,’ zei ze. ‘Zo kun je niet over straat.’
Vannacht was het allemaal anders gegaan. Ze waren juist op hem afgekomen. Iedereen wilde hem aanraken. ‘Sterkte,’ zeiden ze, terwijl hun stemmen wegdreunden op de muziek. Ste-e-e-rkte, klonk het in zijn oor. Iedereen wist het. Iedereen wist dat hij geen vader meer had. Maar ze wisten niet hoe het zat.
Hij wilde alleen maar dansen. Hun stemmen klonken steeds hoger, poesliever, slijmeriger. Hun medelijden kronkelde zich om hem heen, totdat hij het gevoel had dat hij zich niet meer kon bevrijden.
Het moment daarna was hij wakker geworden met bloed in zijn mond. Het was zwart geweest in zijn hoofd, de hele nacht.
Hij besloot om nooit meer terug te komen. Hij besloot dat hij vergeten ging worden.

« terug naar blog

One response to “Realiteit”

  1. Harm Hendrik ten Napel

    Goed.

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden