Nieuwste onderwerp

Hip

We droegen korte T-shirts, spijkerbroeken, gympen. Het was al zo laat dat het alweer licht werd. Vroeg dus. En we zaten in een partytrein. Al de hele nacht. Op weg naar een festival. En om ons heen deinden mensen. Er werd gerookt, gedronken en er werd gesprongen. Het was vijf uur ’s ochtends en de dj was begonnen aan de categorie hardcore. En wij?
Wij waren nooit hip genoeg geweest. Maar we waren jong en bereidwillig. Bereidwillig om ons te laten meeslepen in de wereld van de hipheid. Voor een gedeelte, in elk geval. Want we bleven wij. Zo ging het, dat we onze spullen inpakten voor een week festival. Dat we ons lijdzaam hadden laten inschepen in een trein waar wij overduidelijk niet hoorden. Een gloednieuwe, glanzende backpack in onze ene hand, een plastic tasje met gesmeerde boterhammen en de nodige literatuur in onze andere hand.
En daar zaten we dan. We hadden ons voorbereid op de reis met kaartspelletjes en dikke weekendkranten. We maakten het ons gemakkelijk in trainingsbroeken en onder slaapzakken. Om ons heen bleek iedereen, tot onze grote verrassing, andere plannen te hebben. De trein was blijkbaar de plek waar het feest begon. Langs de couchettes liepen stromen mensen in polonaise, op weg naar de feestcoupé waar een dj van stand de reis zou begeleiden. We hadden vierentwintig uur voor de boeg. En ruim genoeg te lezen. Af en toe zwalkte er een dronken jongeman onze coupé binnen. “wat doen jullie?” Wij keken hem dan minzaam aan. “wij lezen.”
Onze coupé was een oase van rust, we waren de zandbank van de trein waar af en toe een zeehond aanspoelde om van de zon te genieten. Er spoelden ook andere dingen aan. Na elf uur durfden we onze coupé niet meer uit. De blikjes bier, de bananenschillen, pakjes drinken en ander afval hadden zich allemaal voor onze coupé deur verzameld. De onophoudelijke stroom polonaises moest nu, als ze langs onze coupé kwamen, een hele grote stap zetten om er langs te komen.
Aan de grootte van de stap voor onze deur konden wij aflezen hoe niet-cool wij waren. Af en toe sproeide er wat bier in onze haren. Dat vonden we niet zo erg, want één van ons had macrobiotische interesse en wist te vertellen dat bier in je haar goed voor je is.
Af en toe sliepen we even. De ochtend erna pakten we met frisse moed onze spullen in. We lazen samen de historische informatie over de stad waar we terecht waren gekomen. Wonden ons op over de corruptie en de armoede. Onze treingenoten namen foldertjes aan van geblondeerde meisjes in korte rokjes over feestjes op boten, feestjes op bruggen en feestjes op eilanden. Wij gingen richting ons eerste museum.
Dat festival, dat kwam vanzelf.

« terug naar blog

One response to “Hip”

  1. Iduna

    En dit jaar weer, Djoek, heb er nu al zin in, en het stapeltje boeken al klaarliggen!

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden