Nieuwste onderwerp

Trots

Er was een moment dat hij niet meer van Nederland wist dan dat er grote voetbalspelers vandaan kwamen. Misschien had hij ooit gehoord dat het er plat was, een plat land waarvan zijn kennissen zeiden dat het oneindige gouden bergen bezat. Dat iedereen er mocht zeggen wat hij wil. Dat iedereen er naar school kon, ongeacht wat je geloofde, vond of dacht.
En er was een moment waarop het veranderde. Dat hij de aangeharkte snelwegen van Nederland onder zich door zag razen. Het grasland en de mensen met hun eeuwige lange broeken. De mensen die geen striemen op hun rug hadden van wapenstokken en toch altijd ergens last van hadden. In één moment wist hij meer van Nederland dan wie dan ook.
Er waren er zo veel als hij. Op zoek naar een plekje onder de zon. Een plekje in de schaduw, in de luwte van de chaos die hij in zijn land gewend was. Gewoon omdat hij de pech had op de verkeerde plaats en de verkeerde tijd geboren te worden.

Net als al die anderen ontdekte hij het belang van de juiste papieren. Hij ontdekte dat hij gewild was in de illegale arbeid, voor lonen die zo laag waren dat hij er nauwelijks van kon leven. Hij ontdekte dat hij in een procedure zat en dat hij daar op moest wachten. Dat hij steeds weer bezwaar moest aantekenen en dat zijn spaarcenten steeds net niet genoeg waren. Hij schreef dromerige brieven naar zijn moeder en zusjes, net als al die anderen. Over de grote auto’s die hij weldra zou kunnen kopen, over de mooiste feesten waar hij kwam met de lekkerste champagne. Over de dingen die hij elke avond voor zichzelf kookte, en over de pannen die zo mooi waren dat hij ze nauwelijks durfde te gebruiken.

Hij beschreef het leven van de echte Nederlanders. Zij die het geluk hadden binnen de juiste grenzen geboren te zijn. In zijn brieven voelde hij de trots die een echte Nederlander ongetwijfeld moest voelen. Buiten zijn brieven voelde hij vooral de pijn in zijn rug, aangewakkerd door het werk wat hij elke dag deed. Hij voelde de tranen in zijn ogen prikken als hij dacht aan hoe hij Nederland voor zich had gezien. Hoe zijn fantasie hem had misleid.

Elke dag werd zijn droom van een beter leven meer vervaagd door de formulieren en de eindeloze procedures.

Uiteindelijk was het duidelijk dat hij niet welkom was. Niet welkom, het was niet nodig dat hij er was, zo schreven ze. Het gaat prima daar, waar je vandaan komt.

De pijn vlamde bij die woorden weer door zijn rug. Als hij zijn ogen sloot renden er eindeloze rijen mannen met wapenstokken naar hem toe. Ze gilden grove beledigingen. Hij zag de handen van zijn moeder, de moedervlekken van zijn zusjes, hij gilde ook. Hij zag bloed op straatstenen, hij zag zijn vader, hij was zo bang, hij rende-

En toen hij zijn ogen opende ontdekte hij dat hij opgesloten zat in een klein kamertje en dat elke minuut even langzaam voorbij ging. Dat hij er niet uit mocht, al had hij niets verkeerd gedaan.

Hij mocht een shirt, een broek en een horloge houden. Net zo lang tot hij zou zeggen dat hij terugwilde, wist hij. Ze maakten hem gek met de stilte en de leegte. ‘Mijn horloge is kapot’ zei hij elke keer tegen de mensen die hem te eten gaven. ‘Het loopt veel te langzaam.’ Ze brachten zijn horloge naar de horlogemaker maar die gaf hem steeds ongerepareerd terug. Er is niets mis met dat horloge, zei de horlogemaker. Hij besefte langzaam dat het de tijd was die kapot was. De tijd als eindeloos martelwapen, erger dan de pijn in zijn rug.

Aan de andere kant van de muren liepen mensen in de zon. Ze droegen zomerse broeken, belden, lachten en keken gehaast op hun horloges. Ze kochten oranje hoeden en Nederlandse vlaggen. Ze vierden de verjaardag van de koningin, ze vierden de vrijheid.

Ze waren zo trots om Nederlander te zijn.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden