Nieuwste onderwerp

Fietspad

Het was donker. Op mijn mp3 speler klonk donkere muziek, muziek met fieldrecordings. Fieldrecording is een mooi woord, maar als het donker is klinken huilende kinderen en klagende mannen op zijn minst unheimlich. Unheimlich is ook een mooi woord.
Ik fietste door de bossen van Drenthe, naar huis. In de bochten hebben ze lampjes op het pad gemonteerd. Dat is fijn, want anders fiets je misschien rechtdoor de berm in. Die lampjes zitten er nu een jaar en zijn opgebrand.
Als het donker is fiets je harder. Als het donker is in de bossen van Drenthe, is de adrenaline je beste vriend. Achter elk bosje kan iemand zitten. Op de fiets in het donker bedenk je wat er allemaal zou kunnen gebeuren. Hoe iemand je van je fiets kan trekken. Ik had wel eens gehoord dat ze je borsten eraf snijden. Vroeger vertelden we elkaar op meidenslaapfeestjes de meest gruwelijke fietspadverhalen alsof we ze zelf hadden meegemaakt. Er was altijd wel een achternicht van een buurvrouw die midden in de nacht was overvallen door een meneer met niet heel prettige bedoelingen. Mijn moeder had zelfs speciaal een knipselmap aangemaakt met krantenartikels waar je ook overdag niet vrolijk van wordt.
Mijn fantasie liet me die bewuste nacht dus niet in de steek. Ik fietste, met aan mijn stuur een tasje met een bibliotheekboek, geschreven door Couperus. Het was geen dik boek dus echt veel zou ik er niet aan hebben als ik me moest verdedigen.
Tien minuten later keek ik nog eens naar mijn stuur. Het tasje met het boek was weg. Gevallen, en door de adrenaline en de fieldrecordings had ik het niet opgemerkt. Er zat niets anders op. Terugfietsen tot de plek waar ik het tasje tien minuten geleden nog had gehad. Door de ritselende struiken, mezelf bijlichtend met mijn telefoon, baande ik me een weg door het duister. Geen tasje. Ik fietste helemaal terug tot de plek waar ik het tasje zeker weten nog had gehad, maar zag hem nergens liggen. De wind floot, de fieldrecordings waren op hun hoogtepunt en het tasje was weg. Ik was niemand tegengekomen.
In de bossen richting mijn huis zitten geen mensen die het voorzien hebben op blonde meisjes, concludeerde ik. Er zitten mensen die Couperusboeken ontvoeren.
Niet echt iets waarmee je kunt aankomen op een slaapfeestje.

« terug naar blog

One response to “Fietspad”

  1. Joey

    Shiiiit zwaar spul djoeke xD het is zo mooi hoe uhmm.. niet-wereldvreemd je bent en dat gebruikt in je stukken !

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden