Nieuwste onderwerp

Hommage

Als je gewend bent dagelijks naar de bruinige bakstenen van een verpauperde wijk te kijken is niets zo wonderlijk als een eerste lentedag. Bruinige bakstenen in een verpauperde wijk waar de zon op schijnt zijn namelijk een totaal ander aangezicht. Niet deprimerend maar stimulerend. Onkruid tussen de tegels is ineens het gemiste ‘groen’ waar iedereen zo vrolijk van wordt.
Het wordt lente. In het Midden-Oosten begint iedereen vol goede moed op te staan en te rebelleren: een activiteit die gebaat is bij optimisme. En niets maakt zo optimistisch als de zon.
Ik bekijk de wereld vanaf de eerste dag met zonnestralen door een zonnebril. Eentje die ik –als jaarlijks terugkerend ritueel- altijd aanschaf vlak voordat de zon zo fel wordt dat ik hem niet meer aan kan.
Bruinige muren bekeken door een zonnebril, dat is echt het summum van transformatie: alles wat bleek was krijgt de teint die het ontbeerde. De bewoners van de pauperwijk waar ik mij zo vaak in bevind zijn ineens niet meer bleek en broos. Ze dragen ineens dingen met bloemen. Ze lachen naar de buurman met die rothond.

De lente is het enige dat ik de hele winter gemist heb. Ik heb het geprobeerd op te wekken: er zijn genoeg foto’s van picknicks, witte wijn en lachende gezichten om tenminste een paar uur per week het gevoel van lente op te wekken. En dan is er nog google streetview, die de pauperwijk met de bruinige bakstenen in de zomer heeft gefotografeerd: inclusief bloemerige bewoners, buurmannen met rothonden en mijn gelukzalige zonnebrilglimlach.

Nu hoef ik alleen nog maar naar buiten te kijken. Kan ik elk moment de zon vragen iets leuks met me te gaan doen. Ik ben niet zo snel ergens onvoorwaardelijk fan van, en zoetgevooisde stukjes zijn doorgaans niet mijn favoriet maar dit is een eenmalige uitzondering die de regel bevestigd.

Leve de lente!

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden