Nieuwste onderwerp

Scheidsrechtersfluit

Eén van de uitspraken uit het verleden waar ik me het beste in kan vinden is die van de 19e eeuwse denker Thoreau: ‘wij rijden niet met de trein, de trein rijdt met ons.’ Ik ben namelijk bang voor uitvindingen. Het lijkt wel alsof we met een rotvaart langs honderden uitvindingen heen rijden, zonder nog te kunnen stoppen.
Ik ben niet zo zeer bang voor de uitvindingen op zich, maar meer voor de gevolgen die ze kunnen hebben. Er wordt zo veel uitgevonden. En dan niet de dingen die leuk zouden zijn. Een chip in je hoofd met alle informatie die op Wikipedia staat bijvoorbeeld, dat gebeurt niet. Of Harry Potter achtige dingen zoals een dingetje waarmee je elke minuut drie keer kunt besteden. Of een uitvinding waardoor je geen slaap meer nodig hebt.
Toen ik klein was wist ik zeker dat tegen de tijd dat ik ‘oud’ zou zijn, er wel een pilletje zou zijn uitgevonden waarmee je duizend jaar oud zou kunnen worden. Later kwam ik erachter dat men al eeuwen bezig is om in keldertjes stenen der wijzen te ontwikkelen, en dat dit ongeveer even realistisch is als het maken van goud. Vanaf dat moment schreef ik een tijdje eindeloos veel verhalen over allerlei avonturen die ik beleefde tijdens het maken van een levenselixer.
In plaats daarvan worden er uitvindingen gedaan waarvan ik bang word.
Zo zag ik laatst een 3d-printer die in tien minuten tijd een hele rode scheidsrechtersfluit uitpoepte. Hier kon ik nog wel mee leven totdat er op werd gewezen dat zo’n scheidsrechtersfluit nog maar het begin was. De Nike schoenen en de designstoelen zouden spoedig volgen.
Daar kun je dan nog lacherig over doen.
Er bleef weinig van mijn cynische gevoelens over toen ze beelden lieten zien van een heuse uitgeprinte auto.
Het ene toekomstvisioen buitelde over het andere en behalve dat deze ‘revolutie’ nu gestart is met een scheidsrechtersfluit (waarom een scheidsrechtersfluit? Willen ze soms suggereren dat deze revolutie nog terug te fluiten is? Zo ja: graag!) is het toch lastig te bedenken dat we over tien jaar waarschijnlijk de boodschappen uit onze computer trekken.
Niet dat ik graag een scheidsrechtersfluit heb die gemaakt is door een moeder uit Myanmar met een dagloon van 2 dollar maar dat altijd nog liever dan een scheidsrechtersfluit die gemaakt is door een printer die helemaal geen arbeidsomstandigheden heeft die we kunnen verbeteren.
De kleine Prins zei, toen hem dorstlessende pillen werden aangeboden (waarmee drie kwartier per dag kon worden bespaard) dat hij die drie kwartier zou gebruiken om rustig naar een waterput te lopen om lege waterflessen te vullen.
We heffen onszelf op met uitvindingen als de 3d-printer. Ik vind dat we met zijn allen aan de noodrem moeten trekken. Ik hoop op hernieuwde open source aandacht voor de Steen der Wijzen en het levenselixer. En sla bij dezen een waterput in mijn achtertuin. Wees welkom.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden