Nieuwste onderwerp

Wereld

Ik sta met mijn rug naar mensen die een tussenstop houden. Mensen op een station gaan altijd ergens naar toe. En ook als je ergens naar toe gaat kun je het koud hebben. Daarom heeft het station een warmtepaal. En ik ben er ook. Om met andere mensen tegen een warmtepaal te kunnen staan. Het doet me denken aan een kampvuur, zoals we die vroeger plachtten te hebben. Verschillen: bij een kampvuur zong je liedjes. Biechtte je op dat je homoseksueel was (of juist niet). En keek je elkaar aan. Bij een kampvuur hoefde je ook niet op een knop te drukken elke vijf minuten.
We delen met wildvreemden een warmtepaal. Onze ruggen en billen worden verwarmd. De voorkant van ons lichaam proberen we te vergeten. De schemer valt. Er is een Italiaan. Er is een jongen. Er is een vader. Er zijn meisjes. En ze gaan allemaal ergens heen. Totdat de trein komt drukt de Italiaan elke 5 minuten op de knop.
Een vrouw met een linnen tasje in haar hand voert een telefoongesprek. Ze spreekt de persoon aan de andere kant aan op zijn/haar milieuvervuilende gedrag. ‘Doordat jij zes keer per jaar naar de Bahama’s vliegt,’ zegt ze, ‘vervuil je de wereld waarop ik ook leef.’
De warmtepaal bestaat bij de gratie van de blikken die we naar elkaar werpen. De Italiaan naar mij. Ik naar de vader met het zoontje. We delen een telefoongesprek van een mevrouw met een linnentasje. Op de tas van de vrouw staat het teken van de Nederlandse Naturisten Federatie. We delen een stukje van de wereld van een naturist in schaapskleren.
Als we de trein instappen richten we onze blikken op het raam en de wereld daarachter. De schemer is voorbij en het is nu echt donker. De weilanden achter de ramen zijn niet meer zichtbaar. Niemand lijkt het te merken: het ene moment keken ze nog naar de wereld. Nu kijken ze allemaal naar zichzelf. De vrouw met het linnen tasje hoest zonder een zakdoek te gebruiken.
De wereld, dat zijn de anderen.

« terug naar blog

9 responses to “Wereld”

  1. Djoeke

    @ Anne mijn complimenten, you got the reference

    en voor de rest: wat een enthousiasme, ontzettend bedankt.

  2. Nina Lucassen

    Djoeke, het was weer een genot voor het oog… Prachtig!

  3. Anne

    “De hel, dat zijn de anderen” moest ik opeens aan denken, ken je dat stuk van sartre ofzo? (mm ben eigenlijk de naam vergeten maar ja)

    maar echt heel mooi djoeke! ik zie hier al meteen een soort scène in, een toneelstuk, omdat het zo’n interessante indruk geeft, echt gaaf;) kus

  4. Ilse

    ‘Djoek, een pluim op je hoed!’ zou Edith zeggen (schiet me ineens te binnen). Lekker in Djoeke-stijl :)
    xx

  5. marjolein

    Hey super Djoeke!!!! Mooi beeld van die mensen in de trein die eerst naar het landschap kijken en dan naar zichzelf zonder het te merken. Ik ben benieuwd naar je volgende stukjes.
    Succes, marjolein

  6. Bert

    Mooi geschreven! Hoop dat ik mijn tijd vaker aan dit leesplezier mag besteden!

  7. Eisso

    Een warmtepaal, ik ken die dingen helemaal niet. Kun je nagaan hoe weinig ik tegenwoordig reis.
    Je hebt een directe stijl, alles is meteen begrijpelijk en je bekommert je (terecht) niet om regeltjes als niet voortdurend ‘Er’ herhalen. Veel korte zinnen, dat houdt het dynamisch, maar ook daar ben je niet dogmatisch in. Je laat veel de beelden voor zichzelf spreken zonder de ‘ik’ helemaal weg te cijferen. De ‘naturist in schaapskleren’ vond ik erg leuk.
    Ondanks de laatste zin lees ik in het stukje juist een nieuwsgierigheid en wereldverbondenheid die – mag ik het zeggen? – typisch is voor jonge mensen. Maar misschien is dat wel mijn vooroordeel en had iemand van 54 dit ook kunnen schrijven. (Mogelijk komt het ook door het beeld van het kampvuur, terwijl je voor hetzelfde geld zou kunnen zeggen dat dat juist een beetje ouderwets is; mijn zoon heeft daar bv veel minder mee dan ik.)
    Met veel plezier gelezen!

  8. Joey

    Mooi geschreven , en met dezelfde Djoeke- flavour als altijd :) ga zo door !!

  9. Maxim

    Goeie ABC-ontmaagding Djoeke, heel mooi ;) xx

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden